Mostrando entradas con la etiqueta Así me fué. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Así me fué. Mostrar todas las entradas

domingo, 16 de enero de 2011

La MISERIA nada mas atrae MISERIA

En estos tiempos de crisis he oído a mucha gente emplear un lenguaje fatalista y catastrofista, a lo mejor con bastante razón. Sin embargo, este lenguaje es negativo y todo lo malo a través de lo malo que sale por nuestra boca, viaja hacia nosotros. Y por esa razón, debemos hablar en positivo tanto de nosotros como de los demás.
Jamás debemos decir a otro semejante que estamos DESESPERADOS.
La gente lo utilizará en nuestra contra, tarde o temprano, cuando tenga ocasión de causar mas daño. Y si nos iba mal, aún podemos empeorar la situación solo por querer desahogarnos, o con intención de a través de la pena, mejorar nuestra precaria situación. No vives en un país de piadosos.
Mas te vale encomendarte a los dioses con humildad y fe ciega que a la vecina del 5º, que siempre parece bien informada, y a lo mejor sabe de algo para trabajar.
Claro que hay que contar con la familia y amigos pero ojo con lo que decimos no sea que hagan astillas del árbol caído en lugar de echar una mano.
Hace años, la que decía ser mi mejor amiga, le pasó un trabajo a otra vecina que para mi hubiera querido y cuando se lo reclamé, me dijo: "Es que lo que me jode de ti es que no mueves el coño para buscarte la vida"
Yo le respondí: "Soy tu mejor amiga, sabes que busco trabajo y sabes que si fuera al revés, te lo hubiera pasado a ti la primera". A lo cual mi ex amiga se tuvo que callar. Sabia que yo lo necesitaba, pero prefería verme sin un duro para salir o para tabaco y que tuviera que mendigar. Eso es maldad pura.
Pero solo nos alcanza si lo permitimos. Si no damos a entender que estamos en las últimas no pueden hundirnos mas.
Yo diría que quiero trabajar para matar el aburrimiento. Iría mas lejos.
¿Que tal algún trabajo de voluntariado?
No, eso no da dinero pero los dioses aprietan, no ahogan. Si enciendes todos los días una vela dorada para pedir que tu trabajo y esfuerzo reciban remuneración, saldrá algo que valga la pena. Además conocerás a otros voluntarios y ¿quien no contrataría a una persona que en su currículo lleva como actividades añadidas trabajos de voluntario?
Eso siempre  impresiona y ademas inspira confianza. Y en los tiempos que corren el posible empresario puede pensar que si te elije para el empleo, harás alguna hora demás sin cobrar.
En fin, espero que tengáis ánimo y seáis positivos y sobre todo salgáis adelante sin tropezar en malos amigos.
Bendiciones.

...Habelas Ainas...

viernes, 19 de febrero de 2010

Camiño de Meigas

Para moitas persoas, o tema das Meigas, e como si dixeramos, cousa de ignorantes.
11 anos atrás eu pensaba da mesma maneira. Veía o que se cocía na televisión e escoitaba na radio de Ponteareas un programa no que unha suposta Meiga, lle botaba as cartas as persoas que chamaban.
E eu pensaba pra min; ¿como é que estan confabulados todo-los medios de comunicación pra nos enganar? ¡Non podo creer que esista semellante conspiración!
E así foi como decidín profundizar no tema. Daquela encontrábame no paro, asique tería tempo. Pensei primeiro en visitar a unha meiga, ou en chamar o programa da radio, que botaban polas mañás. E chamei, pero non conseguín entrar. Pensei que mellor non iba a ningures porque a min con un pouco de psicoloxía sácanme todo. Paseando pola granvía de Vigo, decidín entrar no centro comercial, haber si vendían Tarots. E sí, vendían e comprei un. Seis meses dediqueime a estudalo e practicar, pola miña conta, sin clases nin nada.
Botaba as cartas a os famosos da tele, veía que acertaba pasado algún tempo. Atrevínme cunha amiga , a que lle vin que morría un familiar seu pero non lle lo dixen. O día que volvín do enterro, guindei as cartas do tarot nun caixón e non quixen saber mais nada delas. ¡Por si acaso!
Pero pasou o tempo e atopei un chollo nunha tenda esotérica, que casualmente pertencía a Meiga que tiña o programa na radio de Ponteareas, e comenzei a provar coa maxia. A tenda estaba chea de libros, e lía neles con interese pero con escepticismo. Decidín que faría o mesmo que co tema das cartas. Si eu podía levar a cabo un echizo con exito, tería que recoñecer que efectivamente todo aquilo que criticara era certo. E tería que cambiar a miña maneira de pensar destas cousas.
Púxenme mans a obra. Decidín probar sorte, nun tema que eu daba por imposible que fose saír. Pero despois de poñer en práctica o meu echizo , que saquei dun libriño con pinta de pouco serio na materia, as vintecatro hotas, recibín unha chamada de teléfono que pensei de veras que nunca recibiría. En fin, comencei a profundiza un pouco mais cada día pero cuhna mentalidade mais disposta que o principio. Practico a relixión Wicca, que e a tradición celta en europa con distintas variantes según o territorio: Meigas, Sorguiñas, Druídas,...etc; Practico Reiki, lectura do tarot, das mans, algo de bucios e de runas;

Página Oficial

Entradas populares